Öğrenci  ve  okul  çevresinin  kültür  yapısı  sınıfı  etkiler  (Alton-Lee  and Nuthall,  1993:50;  Suryawikarta,  1993:  2231).  Sokak  kültürünün  baskılan,  suç işlemeye  kadar  iter  (Farrel  and  others,  1988:  489).  Bunların  etkileri,  öğrenciler aracılığıyla sınıf  içine  yansır.  Öğretmenin  sınıf  yöneticisi  olarak  rolü,  bu  etkilerin olumlularından yararlanıp, olumsuzlarını önleyebilmektir.

Öğretmen,  toplumu  bir  sınıf  gibi  kullanabilmelidir.  Bu,  öğrencinin  yaşam alanını  genişletir,  yaşamını  zenginleştirir,  öğrendiklerini  uygulama,  pekiştirme olanağı  verir.  Bu  yolla  öğrenci, öğrendiklerinin yaşamını nasıl kolaylaştırdığını görür (Wood, 1992: 209).

Çevrenin bir sınıf gibi kullanılabilmesi için, önce öğretmen çevreyi tanımalı, kültürel  geçmişini,  bugününü,  kaynaklarını, güçlü ve zayıf  yönlerini,  değişim  ve değişime  direnim  güçlerini  bilmelidir.  Bu  çabalar  okulca  da  ele  alınmalıdır.  Okul, çevreye  yapabileceği  ve  çevreden  alabileceği  katkıları  bilmeli,  planlamak  ve eyleme  geçmelidir. Örneğin,  ilkokulda  temizlik  ve  sağlık  ünitesinin  işlenmesinde, okul  çevresindeki  bir  sokağın  öğrencilerce  temizlenmesi  sağlanabilir.  Bu  sürece sokaktaki  insanlan  katabilmek  için,  kapılan  çalınarak,  "sokağınızın temizlenmesinde size yardım  etmek  istiyoruz,  izin  verir  misiniz"?  denerek,  onlann sorumlulukları  hatırlatılabilir.  Böylece  hem  bir  ünitede  öğrenilenlerin  bir  kısmı davranış  olarak  gerçekleştirilmiş,  öğrenciler  deneyim  kazanmış,  hem  de  diğer insanlann  çevre  temizliği  konusunda  ne  yapmalan  gerektiği  uygulamalı  olarak onlara gösterilip, çevrenin eğitimine katkıda bulunulmuş olur.

Çevrede rastlanan olumsuz davranışların değiştirilmesi, sınıf etkinliklerinin çevreye  taşınmasıyla  gerçekleştirilebileceği  gibi,  çevrenin  okula  taşınmasıyla  da sağlanabilir.  Okulun  eğitsel  kol  etkinlikleri  veya  sınıf-çevre  işbirliği  ile,  sınıf veya okulun düzenlediği çeşitli etkinliklere veliler ve çevre insanlan davet edilir. Böylece öğrenciler  sınıfta  öğrendikleri olumlu davranış örneklerini, bir tiyatro,  şiir etkinliği, beceri  sergileri  gibi  gösterilerle  çevre  halkına  sunmuş  olurlar.  Çevre  halkı  da izleme  yoluyla  olumlu  davranış  örneklerini öğrenip  gösterme  ortamı  bulmuş  olur.

Bu konuda yetenekli velilerden, okul ve sınıftaki çeşitli görevler için yararlanılabilir (Lemlech, 1988: 250).

Öğrenci  davranışlarının  kazanılmasında  en  etkili  ortamlardan  biri  de arkadaş gruplarıdır. Öğrencinin yakın çevresi içindeki bu gruplara girişi  ve gruptakilerin davranışı etkilenmeye çalışılarak, öğrencilerin istenen davranışları kazanıp göstermelerine yardıma olunabilir. Öğrencinin, okuldan  ayrıldıktan  sonra  eve  gidene  kadar,  nerelerde,  kimlerle  neler  yaptığı bilinmeye  çalışılmalıdır.  Bu  konuda  öğretmen,  okul,  aile  işbirliği  yapmalıdır.

Arkadaş  gruplan,  bunların  etkinlik  türleri,  davranış biçimleri bilinmeli, çocuk, istenen davranışları  gösteren  gruplara  yöneltilmeli,  gerektiğinde  bu  ilgi  ve  ilişki gruplan  ailelerin  de  yardımıyla  okulca  oluşturulmalı,  onlara  olanak sağlanmalıdır.

Amacı  öğrencileri  eğitmek  olan  okul,  çevresini  de  eğitmelidir.  Bunu yaparsa,  o  çevreden  okula  gelecek  öğrencilerin  bazı  davranıştan daha  okula gelmeden düzeltilmiş olur. Aksi halde,  çevredeki  istenmeyen  davranış  örnekleri sınıfa  kadar  girer,  sınıf  ortamını  bozar,  eğitsel  amaçların  ve  sınıf  yönetiminin engellerini oluşturur.