Sınıf  etkinliklerinin  yeraldığı  ortam,  öğrencinin,  öğretmenin  en  yakın çevresi, sürekli, etkileyici değişkenidir. Bu ortam, öğrenci güdüsünü,  devamını, öğretmen-öğrenci ilişkisinin kalitesini etkiler (Gru-baugh  and  Houston,  1990: 376; Eccles and others, 1991: 3741).

Öğrenme-öğretme  ilişkileri,  öğretim  çevresinin  işlevidir  (Hiebert  and Wearne,  1993:  393).  Fiziksel  ortama  ilişkin  her  değ  şken,  eğitime  destek  veya engel  olur.  Yalnızca  ortamda  var  olanlar  değil,  bunlann  düzenlenişi,  görünüşü (estetiği)  de  eğitsel  açıdan  etkileyicidir  (Becher,  1993:  3741).  Öğrenci  tutum ve davranışının  önemli  bir  etkeninin  sınıf düzenlemeleri  olduğu, bunun az  da  olsa basan ve sözel etkileşimi etkile-diği  belirlenmiştir (Doyle,  1986: 402). Bu etki, eğitimi etkileyen diğer değişkenler üzerindeki katkılarıyla daha da çoğalır.

Sınıftaki sıra, masa, dolap, uzaklık, öğrenci gibi fiziksel engeller, öğretmen-öğrenci arasında psikolojik engel de oluşturur, iletişim ve etki-leşimi değiştirir (Barker, 1982: 108).

Sınıfta öğretmen ve öğrenci için sağlanan imkânlar, öğretmen ve öğrenci davranışı,  dersyılı  başladıktan  sonra  sınıftaki  öğrenci  değişmeleri,  sınıfı  etkiler (Pauly, 1991: 144). Farklı sınıf yapılarında öğrencilerin davranış değişimine hazır oldukları  görülmüştür  (Doy  and  Libertini,  1992:  109).  Yapılanmış  bir  sınıf düzeninin  daha  etkili  olduğu  belirlenmiştir  (Henderson,  1993:  787).  iyi  bir  sınıf düzeni  öğrenciyi  güdülemekte,  öğrenmeyi  artırmakta  öğrenilenlerin hatırlanmasına  yardım  etmektedir  (Fry,  1985:  82;  Alderman,  1990:  30).  Sanat eğitiminde de sınıf düzeni yararlı olmuştur (Gray, 1992: 1771). Gele-ceğin yüksek teknolojili  öğrenme  Ortamı,  fiziksel  yapının bu araçlarla desteklenmesini  gerektirir (Tracy, 1993: 128).