Sınıf,  ustaca  düzenlenmiş  bir  çevre  olmalıdır,  çünkü,  davranışı değiştirmenin çok etkili bir yolu, çevreyi  değiştirmektir. Eğitimde yeni teknolojiler, öğrenme çevresine yenilikler getirir. Geleceğin, yüksek teknolojili,  öğrenmelerin çoğunda bireysel, sosyal ve zihinsel gelişim için toplu öğrenme imkânları sağlayan öğrenme ortamları, şimdiden gerçekleştirilmeye çalışılmalıdır (Flechsig, 1989: 69).

Şöyle  bir  sınıf  ortamı  şimdiden  görülebilmelidir:  Sınıfta  birkaç  öğrenme etkinliği için mekânlar oluşturulmuş, her grup farklı bir araçla çalışıyor,  birbirinden yararlanabiliyor,  birbirini  izleyebiliyor.  Okulun  diğer sınıflarıyla, başka  kent ve ülke öğrencileriyle hemen bilgi alışverişi yapılabiliyor,  kameralar  çalışmaları,  konuşmaları  kaydediyor,  bu  görüntüleri  tüm grup  izleyebiliyor.  Bilgisayarlarla,  öğrencilerin  bilgi  ve  becerileri  sürekli  olarak belirleniyor,  bunlann  gösterdiği  gereksinimlere  göre  öğrenim  durumu ayarlanabiliyor,  öğretmen  her  öğrenci  hakkında  anında  bilgi  sahibi  olabiliyor.

Duvarlarla  kapalı  değil,  dünyaya  açık  bir  okul  (Tracy,  1993:  129).  Bunlar  için fiziksel  imkânlar kadar, olanak-ların uygun düzenlenmiş olmasına da gereksinim vardır.

Sınıf ortamı, işlevsel bir sanat ve güzellik alanı, öğrenme için güdü merkezi olmalı, öğrenci özelliklerine göre kolaylıklar sağlamalıdır. Uyarıcı ve çeşitlenmiş ortamda  öğrenme  daha  iyi  gerçekleşir  (Taylor,  1993:  36).  Buluşçu  bir eğitim  için sınıfların geniş, esnek olması gerekir (Johnson, 1990: 330).