Sınıf,  öğrencilerin  sessizce  oturup  ders  dinlediği bir  müze değil,  arkadaşlarıyla  birlikte  araştırmalar  yaptığı bir laboratuvar olmalıdır (Wood, 1992: 128). Sınıfın çeşitli bölümleri, farklı amaçlar için kullanılabilecek birer köşe  oluşturmalıdır.  Benzer  öğrencilerin  oluşturduğu  düşünülen  sınıflar,  gerçekte kişisel  farklan  olan  öğrencilerden oluşur. Bu farklılık, aynı  sınıfta değişik eğitsel etkinliklere  gereksinim  olduğunu  gösterir.  Öğrencilerin  kimi  matematikte,  kimi okumada,  kimi  müzikte  diğerlerinden  alt  düzeyde  veya  bu  derslerle  daha ilgilidir.

Gereksinimlere dönük bir  eğitim, sınıfın bu ihtiyaçlara yanıt verecek bölümlerden oluşmasına yol açar.

Özellikle alt sınıflarda, sürekli oturma yerleri gereksizdir (Lemlech, 1988 165).

Zaten  bu  öğrenciler  yerlerinde  biraz  zor  oturur,  ilk  fırsatta  sıralarından  fırlarlar.